Bijzondere uitgaven over KAS

‘’Hoe het vroeger was’’ deel 3.

Een klein ingekort verhaal uit een van de 14 verhalen die in deze editie staan.

Rinus Goudzwaard, Gommert Breas en Bram Steendijk, leeftijdsgenoten uit de jaren ’30 van de 20°eeuw.
Bram geboren in 1937, Gommert in 1938 en Rinus in 1939 zijn Katsenaren, wier jeugd zich afspeelde tijdens de oorlogsjaren en eind veertiger en begin vijftiger jaren 20° eeuw
Bram word in Kamperland geboren, maar kwam in 1938 als baby naar Kats. Opa de Regt had op Kats in de Kerkstraat (no 37) een nieuw huis voor het gezin Steendijk laten bouwen. Gommert zag in één van de huisjes onder aan de dijk op Katseveer het levenslicht. Daar woonden toen ook de families Lambrechtse, Wijs en in de Wel. Toen hij 2 jaar was, verhuisde het gezin naar het dorp Kats en wel naar een huisje in de Dijkstaat bij het vroegere café “de Vriendschap van Versprille. Rinus kwam in de Dijkstaat ter wereld en wel in het huis no. 29

Kleutertijd.
In hun kleuterschoolperiode, in de oorlog, hadden zij te maken met juffen Janna Hamelink en Truus Fieman, Doordat het gemeentehuis door de Duitsers gevorderd was moest men uitwijken naar de hoeve van Willem Priester net voorbij de coupure. Daar was een voorkamer beschikbaar. Aan de ene kant woonde Willem en aan de andere kant Marius. Rinus: “Ik ben toen nog eens door Joop Fieman in mijn rug gestoken met een schaar
Bram: “Dik Slimmen had eens ruzie met Karel Vroeg in de Wei en stak die met een prikpen in zijn achterste”

‘’Hoe het vroeger was’’ deel 1.
Juli 2021. Lau Eikenhout.

Een klein ingekort verhaal uit een van de 27 verhalen die in deze editie staan.

Diesje
le weunde in ’t vierde uusje van d’Eaamehangk. An de voorkangt zag je allêên een deure en een raem, want de rest van dat uusje was éélemaele behroeid mee klimop. Ik è t’t dan over Dies Snoodijk, of zò à ouwere Kassenaers zeaahe: Diesje Snôôdiek. lederêên op Kas kende Diesje, want ie was hemêênteweaarkman en liep divoo een éélen dag deu Kas mee z’n angdkarre en z’n bezem en schoppe. Zò zurgden d’r voo dà de straeten van Kas d’r opgeruumd uut zaehe. Z’n hoed koa-je bienae uuttekene: een pette van de hemêênte, een hries kiel, een zwarten broek en klompen.

Diesje was een klein mannetje dà’d éél op z’n eihe was. Ik gloave nie dà d’r vee meaansen bie z’n over de vloer kwaeme. Z’n rechter oahe zat een bitje dicht, ie pienkten di zo hezeid een bitje mee. En di deu zag’n d’r ok een bitje fernienig uut. En dat kon d’n weze ok. À d’r kinders waere die à d’n plaegden of voo de hek ieuwe, dan most je wè uut z’n buurte bluve, wan à t’n je dan te pakken kreeg neep’n je fernienig in j’n eaarm.
Enzovoort……

Rondje rondje Rongd KAS.
Najaar 2015. Lau Eikenhout.

Een klein ingekort verhaal uit een van de 10 verhalen die in deze editie staan.

De Achterstraete.
Vanuut de Keaarkstraete hae m’n d’ Achterstraete in. Rechs op ’t oekje weunde dus Eine Noordhoek mee vrouwe Corrie en dochter Coby. Nest z’n Uus stong een hrôôte boam in d’Achterstraete. Achter dat oek’uus liep ok ’t pad nae de weaarkplaets van Piet de Wild. Die was elektricien en rippereerde di ok fietsen. Nae dat pad kreeg je een hrôôte (boere)schuure. Voo d’n oorlog is in die schuure deu Kasse jongers een voebalclupje opgericht, KVV. Toen à se die schuure ofgebroken è, wier dat stikje hrongd nie mi bebouwd mè wier ’t een hroentetuun. Het uus wat ah-je dan kreeg was ok ooit es wienkeltje hewist, mè noe was? een heweun uus en weunden Sõõis en Wantje Bouwense d’r in. Z’oa twi dochters, Merietje en Lenie en een zeune Kees. Wantje ò oaltied van die rõõie kaeken. Sõõis zat is de zangverêênehienge en in de brandweer. le speeld’n ok graeg toeneel, mè ie was volhens medespelers oaltied buutenheweun zenuwachtig. Ie sloeg van de zenuwen soms eele stikken van z’n tekst over. En dat was voo z’n medespelers nie zo makkelijk om dat dan wee an mekoare te breaaien.
Enzovoort……

‘’Hoe het vroeger was’’ deel 3.
Originele oude uitgave.
September 1985. Piet Beijer & Leen van Loon.
Verhalen over familie’s uit Kats.

Een klein ingekort verhaal uit een een aantal verhalen die in deze editie staan.

Hoe het vroeger was….
Op twaalfjarige leeftijd werd Arjoan landarbeider bij de gebr. de Jonge op hun boerderij aan de Zuidlangeweg. Zijn vader werkte er ook. Op die boerderij woont nu Herman de Jonge Pzn.
Typisch is dat bepaalde families arbeiders bij bepaalde boeren werkten. Zo was de fam. de Wild werkzaam bij de gebroeders Markusse, de fam. Korteknie ( ooms van Arjoan) bij Tazelaar, de fam. Karreman bij van Dis, later Eckhart en de fam. Meulenberg bij Thomas Maat , later de Regt.
’s Morgens om zes uur stonden de mannen op de hoek van de straat en vertrokken ze met een hele groep naar het land. Om enkele te noemen: Jan en Leen van Gilst; Nico de Wild; Eine Adriaanse ; Kees de Looff. We liepen dan binnendoor, soms wel 3 kwartier, voor we bij het land waren.
Het was zwaar werk Ik heb nog gedorst met de vlegel, de vierslag. ( met z’n vieren om de beurt in een bepaald ritme de vlegel op het graan slaan). Ik was er te tenger, te fijn voor en schoot niet op en kwam vaak achteraan. Vandaar dat ik een buitengewone hekel aan het werken het land had.

Gelukkig kon vader het huis van Jan Snoodijk in de Middenstraat kopen. Daar was een rijwielzaak aan verbonden. M’n broer Marien ging er fietsen repareren. Inmiddels was ik gaan leren voor barbier, kapper bij Schippers in Colijnsplaat. Overdag werkte in als landarbeider en ’s avonds fietste ik naar Colijn om het kappersvak te leren. Op Kats knipte ik in die tijd de vader van Piet de Wild ( Kerkstraat 18). Hij was bij de post. Dat knippen deed hij er ’s avonds bij.
Na mijn opleiding , die van augustus tot november duurde, begon ik voor mezelf in de Middenstraat. Schippers zei:”Je zal ’t wel lappen”. Dit stond gelijk aan een diploma.
Enzovoort……